“…การเกิดมาบนโลก ทุกชีวิตจำต้องเผชิญ “โลกธรรม” ทั้ง ๔ คู่อยู่ด้วยกันทุกคน โลกธรรมนั้นได้แก่ ได้ลาภ-เสื่อมลาภ, ได้ยศ-เสื่อมยศ, สรรเสริญ-นินทา, สุข-ทุกข์ เมื่อใดที่กำลังประสบสภาวะแห่งความเสื่อมลาภ สูญเสียทรัพย์ เสื่อมยศ หมดการงาน ถูกนินทา หรือทุกข์กายทุกข์ใจใด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ปัจจุบัน เมื่อนั้นขอให้ท่านจงฉุกใจ หันกลับมามองศักยภาพของความเป็นมนุษย์ที่ตนมี ซึ่งล้วนเป็นผลจากกุศลที่บำเพ็ญมาในปางก่อน แล้วตระหนักรู้ว่า เราทุกคนล้วนเป็นผู้มีบุญ จึงได้เกิดมาเป็นคน 

ได้ใช้ชีวิตอยู่ในสุคติภูมิ เพราะฉะนั้น ผู้มีบุญได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ต้องไม่สิ้นหวังยอมพ่ายแพ้แก่ทุกข์จนอาจถึงขั้นทำลายชีพตน หากแต่ทุกคน มีหน้าที่ที่จะรักษาชีวิตให้เข้มแข็งทั้งกายและใจ สำหรับใช้เป็นอุปกรณ์สั่งสมอบรมคุณธรรม โดยเฉพาะ “สติ” และ “ปัญญา” เพื่อแก้ไขฟันฝ่าทุกข์ภัย ที่เกิดขึ้นทั้งแก่ตนเอง และเพื่อช่วยเหลือผู้คนซึ่งอาจตกอยู่ในความยากลำบากยิ่งกว่าเราหลายเท่า…”

พระคติธรรม สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อมฺพรมหาเถร)
สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก 
ประธานเพื่อเตือนใจในสถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙